رفتینگ

  • درباره ی رفتینگ Rafting !

رفتینگ Rafting یا همان قایقرانی در امواج و آب های خروشان یکی دیگر از زیر مجموعه های ورزش های آبی و قایقرانی است، که به جز جنبه ی ورزشی، جنبه های تفریحی بسیاری نیز دارد. نام دیگر رفتینگ را، قایقرانی روی آب های سفید نیز گذاشته اند. زیرا شدت امواج موجب تولید کف روی آب شده، که باعث سفید به نظر رسیدن سطح آب می شود. رفتینگ تجربه ای شیرین در میان امواج و طراوت آب هاست و بی شک هیجان ناشی از گذشتن از میان موج ها حس سرزندگی و نشاط را درونتان به وجد خواهد آورد. خصوصا وقتی امواج پر تلاطم آب را رو به رویتان میبینید و با هیجان در یک چشم بر هم زدن به دل آنها می روید. این در حالی است که سراپایتان درون امواج خیس شده و صدای خنده های ناشی از سرخوشی و لذت این تجربه در محیط پخش شده است.

به طور کلی رفتینگ به دو صورت انفرادی و جمعی انجام می شود. در هر دو حالت شما سوار قایق شده و مشغول پارو زدن می شوید، و در زمان های مشخصی نیز دست از پارو زدن می کشید و اجازه می دهید جریان آب و امواج شما را هدایت کند و پیش ببرد.

اگر به صورت جمعی رفتینگ را تجربه کنید حتما دو اصطلاح زیر را خواهید شنید:

  • All Forward
  • All Back

وقتی لیدر یا رهبر رفتینگ به شما می گوید All Forward ، یعنی همه ی سرنشینان قایق می بایست در آن لحظه، بطور هماهنگ باهم رو به جلو پارو بزنند.

و وقتی لیدر از عبارت All Back استفاده کرد، بدین معناست که همه ی سرنشینان با هم به سمت عقب پارو بزنند.

لیدر رفتینگ با تعیین جهت پارو زدن سرنشینان، به قرار گرفتن قایق و هدایتش در مسیر درست کمک می کند.

بهترین فصول برای رفتینگ بهار و تابستان است، زیرا لذت تجربه اش در هوای آفتابی و گرم این فصول چندین برابر خواهد بود.

و حتما در این فصول شاهد پیشنهاد تور های مسافرتی یک روزه یا دو روزه برای رفتن به رفتینگ، و همچنین شاهد پاسخ مثبت و استقبال فراوان از جانب علاقه مندان به این تور ها نیز خواهید بود.

 

  • تجهیزات لازم برای رفتینگ

رفتینگ نیز مانند هر ورزش دیگری از تجهیزات و لوازم خاص و مورد نیاز خودش برخوردار است. با توجه به اینکه رفتینگ به دو صورت انفرادی و دسته جمعی انجام می گیرد، تجهیزات لازم برای این دو نوع کمی متقاوت از هم خواهد بود.

تجهیزات رفتینگ جمعی شامل: قایق مناسب برای رفتینگ، لباس مناسب قایق رانی، کلاه ایمنی، جلیقه ی نجات، کیسه ضد آب، طناب نجات، جعبه کمک های اولیه، تلمبه جهت یاد کردن دوباره ی قایق در صورت نیاز، چادر و تدارکات مخصوص آشپزخانه، پاروی اضافه، چادر های ضد آب برای اقامت مسافران، چادر های توالت، سایه بان و مواد غذایی، می شود.

و تجهیزات رفتینگ به صورت انفرادی شامل: لباس مناسب و ترجیحا ضد آب، پارو، جلیقه نجات، کلاه ایمنی، بادگیر، کیسه ضد آب، و اگر قصد بیش از یک روز ماندن را دارید کیسه ی مخصوص خواب نیز همراه داشته باشید.

 

  • بستر های مناسب رفتینگ در ایران

در اینجا به معرفی چند نمونه از رودخانه هایی که برای رفتینگ مناسب هستند می پردازیم:

  • رودخانه سفید رود استان گیلان
  • رودخانه کرج استان تهران
  • رودخانه ارمند، رودخانه بختیاری و رودخانه خرسان در استان چهار محال بختیاری
  • رودخانه سزار و رودخانه کشکان در استان لرستان
  • رودخانه زاینده رود در استان اصفهان
  • رودخانه زهره در استان فارس
  • رودخانه زاب در استان آذربایجان غربی

معرفی ورزش های هوایی قسمت سوم

  • کایت سواری Hang Gliding !

 

یکی دیگر از زیر شاخه های ورزش های هوایی، فعالیت تفریحی – ورزشی هیجان انگیز کایت سواری ( Hang Gliding ) است.

شروع طراحی و ساخت کایت ها به حدودا اواخر قرن 6 میلادی بر میگردد. زمانی که برای اولین بار چینی ها شروع به ساخت شبه کایت هایی کردند که قادر به تحمل  یک انسان با وزن متوسط بودند. اما کایت های ابتدایی از ایمنی کافی برخوردار نبودند، بنابراین در آزمایش های اولیه با شکست مواجه شدند. بعد ها نخستین پله های پیشرفت در زمینه ی کایت سازی، در سال 1880 توسط یک مهندس آلمانی صورت گرفت که اولین فردی بود که توانست با یک وسیله ی بدون موتور پرواز را تجربه کند. از آن پس طراحی و ساخت کایت ها روند پیشرفت صعودی در پیش گرفتند تا به کایت های مدرن امروزی رسیدیم.

کایت KITE  یک بال بزرگ است با چهارچوبی ساده ولی مقاوم و مستحکم. جنس بال کایت ها همانند گلایدر ها از نوعی پارچه با وزن سبک و کیفیتی با دوام است. در واقع کایت برای خلبانش حکم بال پرندگان را دارد. و خلبان به صورت آویزان در زیر بال کایت قرار گرفته و میبایست با حرکت بدن خود کایت را کنترل کند و در مواقع لازم آن را تغییر جهت دهد. برای شروع به حرکت با کایت، خلبانش باید در جهت باد در سطحی که دارای سراشیبی ست حرکت کرده و با کایت بر جریان باد سوار شود.

شما در زیر کایت میله ای مثلثی شکل خواهید دید که نامش میله ی کنترل است. که خلبان با در دست گرفتن آن و حاکم شدن بر آن نی تواند تسلط بیشتری روی حرکات کایت داشته باشد. قبل از سوار شدن به کایت خلبان باید خود را به لباس مخصوص پرواز، کلاه ایمنی، پوتین و دستکش مخصوص مجهز کرده باشد تا مسایل ایمنی و امنیتی برایش حفظ شود. حتی داشتن چتر نجات نیز گزینه ایست که بسیار توصیه می شود.

 

  • پرواز با بالن Hot Air Balloon !

یکی دیگر از نمونه های ورزش های هوایی و هواگرد ها بالون است. که امروزه اسم آن را میان ورزش های مهیج، تحت عنوان پرواز با بالون می بینید. بالون به دلیل حالت شناوری اش در هوا معلق می ماند و به کمک نیروی باد در هوا جا به جا شده و به حرکت در می آید. بالون ها از 4 قسمت تشکیل می شوند: محفظه، گردنه، سبد و مشعل گازی. اولین بالون های هوای گرم را برادران مون گلفیه در سال 1783 ساختند که تنها ظرفیت حمل یک نفر را داشتند. در ابتدا بالون ها کاربرد نظامی داشتند و به شکلی که امروزه در دنیای ورزش و تفریحات هیجان انگیز از آنها استفاده می شوند نبودند.

جنس بالون ها از پارچه های مقاوم و ضد آب است. حمل و جا به جایی آن برایتان بسیار آسان خواهد بود، زیرا که درون محفظه ی کوچکی تا شده و به راحتی در صندوق ماشینتان جا خواهد شد.کنترل حرکت بالون با جهت باد تنظیم می شود و تنها کنترل خلبان روی آن این است که با تغییر ارتفاع بالون، بیشترین استفاده را از باد در جهت حرکت بالون کند. در پاره ای از مواقع از بالون برای فیلم برداری های هوایی و بررسی های هواشناسی نیز استفاده می شود. اما امروزه بیشترین کاربرد بالون ها در راستای فعالیت های تفریحی یا ورزشی است. و حتی در بسیاری از مناطق نیز جاذبه های توریستی ایجاد کرده است. و از سراسر دنیا در برخی از کشورها علاقه مندان در جشنواره های بالون برای رقابت با هم، گرد هم می آیند و با قوانین و آیین خاص خودشان مسابقاتشان را برگزار می کنند.

معرفی ورزش های هوایی قسمت دوم

  • پاراگلایدینگ Paragliding !

 

اولین بار تقریبا در سال 1986 میلادی بود که کوهنوردان سوییسی برای پایین آمدن از کوه از وسیله ای که امروز آن را با نام پاراگلایدر میشناسیم کمک گرفتند. اما آغاز کشف و شکل گیری ورزش پاراگلایدینگ را می توان مربوط به حدودا سال 1960 میلادی و ناسا دانست. که در آن سالها برای برای کاهش و جلوگیری از صدماتی که سفینه های فضایی در هنگام فرود آمدن متحمل می شدند، برای فرود از چتر استفاده کردند. که همان چتر های آن روزها تغییر شکل داده و به گلایدرهای جذاب امروزی تبدیل شدند. پاراگلایدینگ یا همان ” پرش به وسیله گلایدر یا چتر بال” یکی از شاخه های ورزشی و تفریحی هیجان انگیز و بسیار جذاب است که هم جنبه ی تفریحی و تفننی، و هم جنبه ی رقابتی دارد. پاراگلایدینگ در واقع رویای دور از انتظار انسان را به نوعی بر آورده ساخت و تحقق بخشید. جوری که شما میتوانید به آرامی روی سطح شیبداری نظیر کوه به سمت پایین شروع به دویدن کنید و آهسته به کمک گلایدر از زمین جدا شوید و پرواز را تجربه کنید، بدون اینکه نیاز باشد برای پرواز در آسمان از ارتفاع دلهره ای آوری سقوط کنید. به همین دلیل در پاراگلایدر به هیچ عنوان ترس و اضطراب افتادن و سقوط به شما دست نخواهد داد.

پاراگلایدینگ به عنوان یک رشته ی ورزشی توانسته از سالهای دور تا کنون پیشرفت چشمگیری را داشته باشد و تجربه ی شیرین و لذت بخش پرواز و معلق شدن در هوا را به علاقه مندانش در بستری امن و کم خطر هدیه دهد. یادگیری آن بسیار ساده است و جا به جایی وسیله ی پرواز یا همان گلایدر به دلیل کم حجم و کم وزن بودن نیز بسیار بی دردسر و راحت است. نیازی نیست شما برای تجربه پرواز با گلایدر تحصیلات مربوط به پرواز یا شغل مرتبطی داشته باشید. اگر که می توانید از پس مخارج آن بر بیایید، یا یک آموزش ساده به راحتی می توانید پرواز با گلایدر را تجربه کنید و لذت ببرید. امروزه تقریبا حدود بیش از 500 هزار گلایدر باز در سرتاسر دنیا داریم که بدون تحصیلات حرفه ای در این زمینه، تنها با آموزشی مختصر مشغول تحقق بخشیدن به رویای پرواز خود هستند.

 

گلایدرها یا همان چتر بال ها هیچگونه موتوری برای پرواز و اوج گرفتن ندارند، بلکه تمام مراحل شروع به پرواز تنها با کمک پا های شخص صورت می گیرد. و سپس شخص توسط سلول های هوایی که در قسمت بال پاراگلایدر وجود دارند، وقتی که بال در معرض هوا قرار می گیرد، به آهستگی اوج می گیرند. جنس بال گلایدرها از پارچه های نایلونی خاصی هستند که به وسیله ی بند هایی بسیار محکم و قابل اطمینان از جنس “کولار” و به کمک یک اتصال فولادی مستحکم به صندلی شخص در حال پرواز وصل می شوند و شخص را در بر می گیرند. پاراگلایدر در واقع هیچ سازه ی خاص و اسکلت داخلی و خارجی ای در ساختارش ندارد، و ساختارش تنها شامل همان بال، بند ها و صندلی است. به همین دلیل برای پرواز با گلایدر نیاز به شرایط خاص امنیتی و محیطی دارید. که اولین شرط آن این است که محل یا سایت پرواز شما به قله دسترسی داشته باشد و رو به باد باشد. از دیگر فاکتورهای مکان یا سایت مناسب پاراگلایدر، داشتن فضای باز کافی و مسطح و کم شیب برای فرود آمدن و پهن شدن وسیله ی پرواز یا همان گلایدر است. پس یافتن ارتفاع مناسب که تمام شرایط لازم را داشته باشد را پیش از پرواز با گلایدر فراموش نکنید تا تجربه ی امن تر و بهتری داشته باشید.

 

 

سوغات مازندارن قسمت دوم

سوغات مازندران برای افرادی که به این خطه زیبا سفر می‌کنند، حکم یک گنج گران بها را دارند. با خرید سوغاتی‌های این منطقه و همراه بردن آن‌ها می‌توانید دیگر اعضای خانواده را نیز در سفر هیجان انگیزی که تجربه کرده‌اید شریک کنید. در مقاله اول برخی از سوغات این استان معرفی شدند. در این مقاله دیگر سوغات مازندران برای افرادی که با تور مازندران همسفر هستند و سفر به مازندران را در برنامه‌های خود دارند معرفی شده است.

آغوزنون یکی از خاص‌ترین سوغات مازندران

آغوزنون یکی از خاص‌ترین و مشهورترین سوغات مازندران است که طعمی بهشتی و عطری فراموش نشدنی دارد. افرادی که به مازندران سفر می‌کنند، حتماً نام این سوغاتی را در میان خوراکی‌های مخصوص این منطقه مشاهده خواهند کرد. اهالی مازندران یا مازنی‌ها، آغوزنون را برای شب یلدا آماده می‌کنند و این شیرینی خوشمزه در تمام خانه‌های این منطقه در این شب طولانی دیده می‌شود.

برای تهیه آغوزنون که به اغوزکنا نیز معروف است از آرد برنج، آرد سفید، تخم مرغ، گردو پودر شده، روغن جامد، آب، شکر، بکینگ پودر، هل و زعفران استفاده می‌شود.

برای پخت این شیرینی محلی باید ابتدا آرد برنج را درون یک ظرف لعابی تفت دهید تا مقداری پخته شود. تا زمانی که آرد سرد می‌شود باید شکر و آب را مخلوط کرده و خوب هم بزنید. حال باید آرد برنج، آرد سفید، تخم مرغ، گردو پودر شده، روغن جامد، آب، شکر، بکینگ پودر، هل و زعفران را با هم مخلوط کرده و خوب هم بزنید تا یک خمیر یکدست حاصل شود. سپس باید روی خمیر را پوشانده و آن را درون یخچال قرار دهید تا استراحت کند.

پس از 12 ساعت می‌توانید خمیر را از یخچال خارج کنید. سپس از خمیر به اندازه یک گردو جدا کرده و درون سینی چرب شده قرار دهید. در این مرحله باید سینی را درون فری که با دمای 150 درجه گرم شده است قرار دهید و نیم ساعت صبر کنید تا شیرینی‌ها بپزند. پس از آن آغوزنون آماده است و آن را می‌توانید به عنوان یک میان وعده خوشمزه و مقوی استفاده کنید.

 آب دندون مازندرانی

یکی دیگر از سوغات مازندران شیرینی نرم و خوشمزه آب دندون است. این شیرینی بیشتر در شهر آمل و برای عید نوروز یا مراسم‌های خاص مانند عروسی پخته می‌شود.

برای تهیه آب دندون مازندرانی به کره یا روغن جامد، تخم مرغ، بکینگ پودر، پودر قند، هل، وانیل‏ و آرد برنج نرم نیاز دارید. در اولین مرحله از پخت این شیرینی خوشمزه باید کره یا روغن را هم زده و با پودر قند و تخم مرغ ترکیب کنید. سپس بکینگ پودر، هل و وانیل را به مواد اضافه کرده و مجدداً آن‌ها را هم بزنید.

در این مرحله از پخت شیرینی باید آرد برنج را کم کم به مواد اضافه کنید. سپس تمام مواد را مخلوط کنید تا خمیر لطیف و یکدستی که به دست نمی‌چسبد حاصل شود. مرحله ورز دادن آب دندون بیشتر از شیرینی‌های دیگر است و برای ترد شدن شیرینی باید خمیر آن را حدود یک ساعت ورز دهید.

سپس از خمیر را به اندازه گردوی‌های کوچک جدا کرده و پس از شکل دادن درون سینی بچینید و درون فری که با دمای 150 درجه گرم شده است قرار دهید.

از دیگر سوغات مازندران که هنگام سفر به این شهر می‌توانید آن‌ها را خریداری کرده و همراه ببرید می‌توان به کلوچه و کوکی، پشت زیک، رشته به رشته، قماق، برنجک، کماج مازندرانی، نان ییلاقی آمل، نان قتلمه، اسبه حلوا، عسل کوهی، ماهی، چای، برنج و سبزیجات محلی اشاره کرد.

سوغات زاهدان

سوغات زاهدان در این مقاله برای افرادی که با تور زاهدان همسفر هستند معرفی شده‌اند. زاهدان شهری در جنوب شرقی ایران است که مرکز استان سیستان و بلوچستان می‌باشد. این شهر جاذبه‌های گردشگری فراوانی دارد. اگر می‌خواهید شهری متفاوت را که قدمتی چندین ساله دارد و جاذبه‌های گردشگری آن را کمتر توریستی مشاهده کرده است تماشا کنید، به شما پیشنهاد می‌کنیم به این منطقه گرمسیری سفر کنید و زیبایی‌های زاهدان را نظاره‌گر باشید.

سوغات زاهدان مختص این منطقه هستند و افرادی که سفر به زاهدان را در پیش رو دارند می‌توانند این سوغاتی‌ها را خریداری کرده و برای دیگران نیز تحفه‌ای از این شهر زیبا به ارمغان ببرند.

 

 

لندو یکی از خوشمزه‌ترین سوغات زاهدان

لندو یکی از شیرینی‌های طبیعی است که با استفاده از خرما تهیه می‌شود. این شیرینی یک میان وعده مقوی است و برای پذیرایی در مهمانی‌ها و مراسم‌های مختلف می‌توانید آن را استفاده کنید. برای تهیه این نمونه از سوغات زاهدان به خرما، گندم و کنجد نیاز دارید.

در اولین مرحله از تهیه لندو باید هسته خرما را جدا کرده و خرماها را له کنید. سپس گندم بود داده شده را در حالی که هنوز گرم است به خرما بیفزایید. در نهایت باید کنجد را به مواد اضافه کنید و پس از این که خوب مواد لندو را مخلوط کردید، آن‌ها را زیر جسمی سنگین قرار دهید تا فشرده شوند و خوب با هم ترکیب شوند.

این شیرینی برخلاف شیرینی‌های موجود در بازار بدون هیچ شکری تهیه می‌شود و با وجود کنجد و خرمایی که در تهیه لندو استفاده می‌شود، این شیرینی سنتی زاهدان خواص بسیاری دارد.

افرادی که می‌خواهند یک خوراکی سالم را برای دوستان و آشنایان خود به ارمغان ببرند این خوراکی مقوی را انتخاب می‌کنند.

انبه زاهدان

انبه میوه‌ای خوشمزه و خاص است که در مناطق گرمسیری کشت می‌شود. در میان سوغات زاهدان نام این میوه منحصر به فرد نیز دیده می‌شود. انبه سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی است و مصرف آن برای بدن بسیار مفید می‌باشد. این میوه سطح انسولین را در بدن تنظیم می‌کند و برای کاهش کلسترول مناسب است.

مصرف انبه خطر ابتلا به انواع سرطان را کاهش می‌دهد و برای تقویت قدرت بینایی بسیار موثر است افرادی که انبه مصرف می‌کنند پوستی شاداب‌تر دارند و کمتر از هم سن و سال‌های خود به نظر می‌رسند.

اگر می‌خواهید یک سوغاتی خاص را با خود به ارمغان ببرید به شما پیشنهاد می‌کنیم انبه زاهدان را مد نظر داشته باشید.

ادویه زاهدان

یکی از خوراکی‌هایی که بسیاری از توریست‌ها به آن به عنوان سوغات زاهدان توجه نشان می‌دهند، ادویه است. با توجه به این که زاهدان مرکز یک استان مرزی در شرق کشور است، افراد زیادی از کشورهای مختلف با این منطقه در ارتباط هستند و به واسطه این ارتباط‌ها ادویه‌های مختلفی که در دستور پخت غذاهای هندی یا پاکستانی به چشم می‌خورد در این شهر دیده می‌شود.

آچار گوشت یکی از ادویه‌های سرشناس این منطقه است که از تخم شنبلیله، تخم گشنیز، سیاه دانه، فلفل قرمز، زردچوبه و نمک تشکیل شده است. اگر علاقه‌مند هستید که از بین سوغاتی‌های این شهر یک ادویه خاص را برای آشنایان خود به ارمغان ببرید، این امکان را خواهید داشت که آچار گوشت را از بازار زاهدان خریداری کرده و با خود ببرید.

از دیگر سوغات زاهدان می‌توان به خرما و کلوچه خرمایی اشاره کرد که توریست‌ها آن‌ها را هنگام سفر به این شهر تهیه می‌کنند.

طرح تشویقی هتل سازی

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‎‌دستی استان تهران گفت: با همکاری و حمایت شهرداری و شورای اسلامی شهر تهران از ابتدای سال جدید ۸۰ درصد عوارض صدور پروانه ساختمانی برای ساخت هتل و تاسیسات گردشگری شامل معافیت می‌شود.

به‌گزارش روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی تهران، پرهام جانفشان روز یکشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۱ با اعلام این خبر افزود: در راستای اجرای قانون توسعه صنعت ایرانگردی و جهانگردی، عوارض زیربنای هتل و تاسیسات گردشگری از ابتدای سال ۱۴۰۲ بر اساس ۲۰درصد تعرفه صنعتی محاسبه می‌شود.

 مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‎‌دستی استان تهران عنوان کرد: با هدف توسعه زیرساخت‌های گردشگری از زمان بهره‌برداری هتل، واریز هزینه‌ها به صورت اقساطی از سرمایه‌گذاران دریافت می‌شود.

او افزود: حمایت شورای شهر و شهرداری در تصویب این مصوبه پیشنهادی موجب ترغیب سرمایه‌گذاران برای ساخت هتل و تاسیسات گردشگری در تهران می‌شود.

غذاهای یزد

 

غذاهای سنتی یزد | طعمی به یادماندنی از قلب کویر

مقدمه: خوراک و فرهنگ در یزد

استان یزد نه تنها با معماری خشتی و قنات‌هایش شناخته می‌شود، بلکه آشپزی خاص این منطقه نیز بخش مهمی از فرهنگ آن را تشکیل می‌دهد. غذاهای سنتی یزد به دلیل اقلیم گرم و خشک، با استفاده از مواد اولیه‌ای ساده اما مقوی، و تکنیک‌های پخت خاص تهیه می‌شوند. بسیاری از این غذاها ریشه در آیین‌ها، مناسبت‌ها و سبک زندگی مردم کویر دارند.

قیمه یزدی

یکی از معروف‌ترین و پرطرفدارترین غذاهای سنتی یزد، قیمه یزدی است. برخلاف قیمه‌های دیگر نقاط ایران، این خورشت با تکه‌های بزرگ‌تر گوشت و لپه فراوان تهیه می‌شود و در آن خبری از خلال بادام یا سیب‌زمینی سرخ‌شده نیست. طعم غالب این غذا، ترکیبی از زردچوبه، دارچین و زعفران است که با رنگی دلپذیر، اشتها را تحریک می‌کند. قیمه یزدی اغلب در مراسم مذهبی، به‌ویژه در ماه محرم طبخ می‌شود.

آش شولی

آش شولی یکی از خاص‌ترین و منحصربه‌فردترین غذاهای یزدی است. این آش با سبزی‌های محلی مانند تره، جعفری، اسفناج و چغندر پخته می‌شود و طعم ترش آن حاصل سرکه یا رب انار است. آرد گندم برای لعاب‌دار کردن آش استفاده می‌شود. آش شولی در فصل‌های سرد سال بسیار پرطرفدار است و اغلب به عنوان پیش‌غذا یا غذای سبک شب سرو می‌شود.

خورشت به آلو

یکی دیگر از غذاهای اصیل و خوشمزه یزدی، خورشت به آلو است که با استفاده از گوشت گوسفندی، به تازه، آلو بخارا، شکر و دارچین تهیه می‌شود. طعم شیرین و ملایم این غذا، آن را از دیگر خورشت‌های ایرانی متمایز می‌کند. خورشت به آلو بیشتر در مهمانی‌های رسمی یا اعیاد تهیه می‌شود.

کشک بادمجان یزدی

کشک بادمجان در یزد با روشی متفاوت از سایر نقاط ایران پخته می‌شود. در این نسخه، بادمجان‌ها سرخ می‌شوند و با پیاز، نعنا خشک، کشک محلی و سیر ترکیب می‌گردند. طعم قوی کشک محلی یزد، این غذا را به یکی از محبوب‌ترین پیش‌غذاها یا حتی غذای اصلی تبدیل کرده است.

کوفته نخودچی

کوفته نخودچی یا همان “کوفته یزدی” با ترکیب گوشت چرخ‌کرده، آرد نخودچی، پیاز، تخم‌مرغ و ادویه تهیه می‌شود. این کوفته‌ها ابتدا در روغن سرخ شده و سپس در سس رب گوجه پخته می‌شوند. بافت نرم و طعم متفاوت این کوفته آن را به غذایی خاطره‌انگیز تبدیل کرده است.

رشته پلو یزدی

رشته‌پلو یکی از غذاهای مرسوم در شب سال نو یا شب چهارشنبه‌سوری در یزد است. این غذا با ترکیب برنج، رشته پلویی، کشمش، خرما و پیاز داغ طبخ می‌شود. رشته پلو در یزد معمولاً بدون گوشت تهیه می‌شود، اما گاهی با تکه‌هایی از مرغ یا گوشت گوسفندی نیز همراه می‌شود.

شیرینی‌ها و دسرهای یزدی

غذاهای یزد بدون یادآوری شیرینی‌های سنتی این شهر کامل نمی‌شوند. باقلوا، قطاب، پشمک، لوز بیدمشک، نان برنجی و حاجی بادام تنها بخشی از دسرها و شیرینی‌هایی هستند که در مهمانی‌ها، اعیاد و پذیرایی‌ها استفاده می‌شوند. این شیرینی‌ها با استفاده از موادی چون مغز بادام، پودر قند، گلاب، آرد برنج و روغن حیوانی تهیه می‌شوند و هر کدام طعمی خاص و اصیل دارند.

تأثیر اقلیم کویری بر آشپزی یزد

یزد به دلیل اقلیم گرم و خشک، همواره با چالش‌هایی در تأمین منابع غذایی مواجه بوده است. از این رو، غذاهای سنتی این منطقه عموماً با موادی خشک و ماندگار مانند حبوبات، آرد، خشکبار و سبزیجات کم‌آب ساخته می‌شده‌اند. استفاده از کشک، آلو خشک، خرما و سرکه از راهکارهایی است که مردم کویر برای ایجاد تنوع در غذاها به کار برده‌اند.

نکاتی برای گردشگران

  • حتماً در سفر به یزد غذاهای محلی را در رستوران‌های سنتی امتحان کنید؛ تجربه‌ای فراتر از طعم.
  • غذاهای سنتی معمولاً سبک هستند و برای همه گروه‌های سنی مناسبند.
  • از خرید کشک و شیرینی‌های محلی برای سوغاتی غافل نشوید؛ محصولاتی خوش‌طعم و ماندگار.

جمع‌بندی

غذاهای سنتی یزد نه‌تنها ترکیبی از طعم و هنر آشپزی‌اند، بلکه بخش مهمی از هویت فرهنگی این استان را شکل می‌دهند. از آش شولی گرفته تا قیمه یزدی، هر لقمه یادآور بخشی از تاریخ و زندگی مردم کویر است. اگر به یزد سفر کردید، حتماً فرصت تجربه این غذاهای اصیل را از دست ندهید.

نویسنده: تیم تحریریه مسافرنامه | © ۲۰۲۵

 

جاذبه های دیدنی شهر بم

 

جاذبه های دیدنی شهر بم

شهر بم در شرق استان کرمان واقع شده و یکی از کهن‌ترین و تاریخی‌ترین شهرهای ایران به‌شمار می‌رود. این شهر با قدمتی چند هزار ساله، جاذبه‌هایی منحصر به‌فرد را در دل خود جای داده که سالانه گردشگران زیادی را به سوی خود جذب می‌کند. در ادامه با مهم‌ترین جاذبه‌های دیدنی بم آشنا می‌شویم.

۱. ارگ بم

ارگ بم بزرگ‌ترین سازه خشتی جهان است که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. این ارگ تاریخی در قلب شهر قدیم بم واقع شده و معماری شگفت‌انگیز، کوچه‌های پیچ‌در‌پیچ، برج و باروهای عظیم آن چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند.

۲. نخلستان‌های بم

شهر بم به نخلستان‌های سرسبز و گسترده‌اش شهرت دارد. خرمای مضافتی بم یکی از بهترین و خوش‌طعم‌ترین خرماهای جهان است. قدم زدن در میان نخلستان‌ها و تجربه زندگی روستایی اطراف شهر، از جاذبه‌های طبیعی این منطقه به‌شمار می‌رود.

۳. قنات‌های تاریخی بم

سیستم‌های قنات در بم از گذشته تاکنون نقش مهمی در تأمین آب کشاورزی و آشامیدنی داشته‌اند. این قنات‌ها با معماری خاص و مهندسی بی‌نظیر، بخشی از میراث فرهنگی منطقه به حساب می‌آیند.

۴. کوهپایه‌های جبال بارز

مناطق کوهستانی اطراف بم، به‌ویژه جبال بارز، چشم‌اندازهایی دیدنی برای علاقه‌مندان به طبیعت‌گردی فراهم کرده است. این نواحی مناسب کوهنوردی سبک، پیک‌نیک و ثبت عکس‌های زیبا از طبیعت شرق کرمان است.

جمع‌بندی

سفر به بم، فرصتی بی‌نظیر برای آشنایی با تاریخ، فرهنگ و طبیعت جنوب شرق ایران است. اگر به دنبال مقصدی متفاوت و کمتر دیده‌شده هستید، شهر بم می‌تواند انتخابی عالی برای شما باشد.

 

باغ شهر بم





بم و باغ‌شهر تاریخی بم | میراث جهانی یونسکو در دل کرمان





بم و باغ‌شهر تاریخی بم | نگینی در فهرست میراث جهانی یونسکو

نویسنده: سفرنورد | دسته‌بندی: گردشگری ایران، کرمان

مقدمه‌ای بر شکوه بم

شهر تاریخی بم که در جنوب شرقی استان کرمان واقع شده، یکی از کهن‌ترین و اسرارآمیزترین نقاط تاریخی ایران به‌شمار می‌آید. شهرت جهانی این شهر بیشتر به‌دلیل وجود ارگ بم است؛ بزرگ‌ترین سازه خشتی جهان که به همراه باغ‌شهر تاریخی بم در سال ۲۰۰۴ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. بم نه‌تنها گنجینه‌ای از معماری سنتی ایران است، بلکه نمونه‌ای زنده از تعامل انسان با محیط در بستر کویری است.

تاریخچه ارگ و شهر بم

بم قدمتی بیش از ۲۵۰۰ سال دارد و از دوران اشکانی و ساسانی تاکنون به‌عنوان یک مرکز تمدنی در منطقه شناخته می‌شده است. ارگ بم، قلعه‌ای عظیم از خشت و گل است که ساختار آن شامل خانه‌ها، بازار، مسجد، کاروانسرا و حمام می‌شود. این ارگ تا قرن ۱۹ میلادی سکونت‌پذیر بوده و بعدها به مرور متروکه شد.

باغ‌شهر بم نیز به‌واسطه نخلستان‌های انبوه، قنوات پیشرفته و نظام مهندسی آب‌رسانی خاص، نمونه‌ای برجسته از یک سکونتگاه پایدار در اقلیم گرم و خشک ایران است.

باغ‌شهر بم؛ ترکیبی از طبیعت و معماری

ویژگی منحصر به‌فرد بم، ترکیب هوشمندانه‌ای از فضای سبز، معماری خشتی و شبکه پیچیده قنوات است. در قلب شهر نخلستان‌هایی به وسعت بیش از ۱۳ هزار هکتار گسترده‌اند که نه‌تنها نقش اقتصادی داشته‌اند، بلکه تأثیر زیادی در خنک‌سازی محیط زندگی ایفا می‌کردند. همین ارتباط نزدیک انسان و طبیعت، دلیل اصلی یونسکو برای ثبت این باغ‌شهر در فهرست میراث جهانی بود.

زلزله بم و بازسازی میراث

در دی‌ماه ۱۳۸۲، زلزله‌ای به قدرت ۶.۶ ریشتر بخش عمده‌ای از شهر و ارگ بم را ویران کرد. با این حال، اراده ملی و همکاری جهانی سبب شد که پروژه بازسازی بم در دستور کار دولت ایران و سازمان‌های بین‌المللی قرار گیرد. اکنون ارگ بم بازسازی شده و بازدید از آن برای گردشگران داخلی و خارجی ممکن است.

اهمیت گردشگری بم

بازدید از بم، سفری است به دل تاریخ، معماری، و طبیعت جنوب شرق ایران. جاذبه‌های اطراف ارگ مانند نخلستان‌های بم، باغ‌ها، قنوات تاریخی و بازارهای سنتی، تجربه‌ای بی‌نظیر از فرهنگ بومی و تمدن ایرانی را برای هر گردشگر به‌ارمغان می‌آورند. از طرف دیگر، نزدیکی بم به شهرهای مهمی چون کرمان، جیرفت و زاهدان، آن را به یکی از مقاصد مهم در مسیرهای گردشگری جنوب شرق کشور تبدیل کرده است.

چگونه به بم سفر کنیم؟

شهر بم از طریق جاده‌ای به کرمان، زاهدان و بندرعباس متصل است. فرودگاه بم نیز پروازهایی به‌صورت محدود از تهران دارد. بهترین فصل برای سفر به بم، پاییز و زمستان است که دمای هوا مطبوع‌تر و شرایط بازدید بهتر است.

جمع‌بندی؛ بم فراتر از یک شهر تاریخی

بم فقط یک مقصد گردشگری نیست، بلکه روایت‌گر تعامل هزارساله انسان با طبیعت، معماری، و تمدن است. ثبت جهانی آن به‌عنوان میراث فرهنگی بشر، مسئولیت ما را در حفظ، معرفی و حمایت از این گنجینه ارزشمند بیشتر می‌کند. اگر عاشق تاریخ، معماری سنتی و فرهنگ بومی ایران هستید، بم یکی از مقاصدی است که حتماً باید در برنامه سفر خود بگنجانید.

این مطلب توسط تیم تحریریه سایت گردشگری “مسافرنامه” تهیه شده است. بازنشر با ذکر منبع بلامانع است.