❖ درباره ی دریاچه ی اوان در الموت

دریاچه اوان یکی زیباترین دریاچه ها و جاذبه های طبیعی کشورمان است. که علاقه مندان به طبیعت باید آن را در لیست جاهایی که می بایست دید قرار دهند. دریاچه اوان یکی از مناطق و جاذبه های گردشگری بسیار زیبا با چشم اندازی خارق العاده رو به کوه هاست، که به دلیل دارا بودن موقعیت جغرافیایی بسیار مناسب از نظر دسترسی و محیط اطراف یکی از بهترین گزینه ها برای برپا کردن کمپینگ های کوتاه مدت دوستانه و خانوادگی ست.

دریاچه ی اوان در منطقه ای کوهستانی و با مناظر کوه در اطرافش، در 75 کیلومتری و شمال شرقی شهر قزوین و در بخش رودبار و منطقه ی معروف الموت واقع شده است. و در نزدیکی آن دو روستا با نام “اوان” و “وربن” قرار گرفته اند.

مساحت دریاچه ی اوان به طور تقریبی 78 هزار متر مربع است

ارتفاع این دریاچه از سطح آب چیزی معادل 1815 متر است.

عمق دریاچه ی اوان را در حدود 6 و نیم متر تقریب زده اند.

اطراف این دریاچه پوشیده از پوشش های گیاهی بسیار زیبایی است که قالبا تا نزدیکی دامنه ی کوه ها روییده اند و زیبایی دریاچه را دو چندان می کنند.

جاده ای که به دریاچه اوان منتهی می شود حدودا 20 الی 30 متر از سطح دریاچه مرتفع تر است.

در ضلع جنوبی این دریاچه محیطی وجود دارد که برای اقامت موقت و لذت بردن از فضا بسیار مناسب است.

اگر قصد سفر به دریاچه ی اوان را دارید می بایست از جاده ی قزوین –الموت برای رسیدن به آن استفاده کنید.

و در نظر داشته باشید که این جاده علاوه بر مناظر زیبای اطرافش، در تمام طول مسیر پوشیده از پیچ و خم هایی ست که موجب تامل شما در جاده می شود.

روایاتی وجود دارد که دریاچه ی اوان بازمانده ای کوچک از یک دریاچه ی بزرگ و قدیمی ست. و یا طبق نظر برخی از کارشناسان زمین شناسی این دریاچه در حدود 500 سال پیش در راستای لغزش و ایجاد شکافی در زمین حاصل شده است که احتمالا آن لغزش ها در حال حاضر غیر فعال اند و آسیبی به دریاچه نمی زنند و یا آن را از بین نمی برند.

نام این دریاچه بی شباهت به خودش نیست. اوان با تلفظ Ovan به معنی “محل جمع شدن آب” است. و از ترکیب دو واژه ی “او” به معنی آب، و “وان” به معنی محل جمع شدن آب به وجود آمده است.

یکی از مهم ترین اتفاقات تاریخی این دریاچه ی زیبا ثبت آن در سال 1389 به عنوان 89 امین اثار طبیعی ملی کشورمان در سازمان میراث طبیعی ایران می باشد.

زیبایی ها و جاذبه های تفریحی و طبیعی دریاچه ی اوان آنقدر زیاد است که در هر چهار فصل سال علاقه مندان به سفر را به دیدارش ترقیب می کند. زیرا در هر فصلی جاذبه و تفریحی متناسب با آب و هوای آن فصل دارد.

اما به طور کلی آب و هوای دریاچه و مناطق اطراف آن به دلیل اینکه در ارتفاع بالا و در میان کوه ها قرار گرفته است، زمستان ها و پاییزی سرد و پر برف دارد ولی در سایر فصول گرم سال آب و هوایی معتدل و مطبوع در دریاچه ی اوان در انتظارتان است.

• آفرود به عنوان یک ورزش، و مسابقات آفرود!

با بیشتر شناخته شدن و پیشرفت آفرود و استقبال فراوانی که توسط علاقه مندان از آن صورت گرفت، به مرور زمان و کم کم از شکل صرفا تفریحی خودش خارج شد و پا را فراتر نهاد و وارد عرصه رقابت شد. و چون پیشرفت آن به صورت اصولی و با چهارچوب های استاندارد خاصی پیش رفت، کم کم جنبه ی ورزشی به خودش گرفت. تقریبا می توان گفت هر نوع فعالیت دارای چهارچوبی که دارای شرایط لازم برای برگزاری مسابقات و رقابت ها باشد را می توان زیر گروه فعالیت های ورزشی دانست. و بدین ترتیب آفرود هم وارد این مجموعه شد. و حالا به عنوان یک ورزش با اصول و قواعد خاص خودش شناخته شده است.

بطور کلی آفرود به دو دسته ی کاملا مجزا تقسیم بندی می شود. دسته ی اول مربوط می شود به آفرود “طبیعت گردی” که همان راندن در مناطق مختلف اعم از کویری، سنگلاخی و غیره است… و هیچ رقابتی در آن صورت نمی گیرد و تنها به قصد ماجراجویی و لذت از ناشناخته ها به سبک آفرود است.

دسته ی دوم یا “آفرود مسابقه ای” همانطور که از نامش پیداست جنبه های رقابتی در آن مطرح بوده و شرکت کنندگانی دارد که برای دریافت امتیاز بیشتر تلاش کرده و با هم رقابت می کنند.

مسابقات آفرود یکی از زیر مجموعه های مسابقات اتومبیلرانی است، با این تفاوت که آفرود در پیست هایی که دارای دشواری مسیر هستند برگزار می شود. نه در مسیر های هموار و ساخته شده! و خودروی مناسب برای این مسابفات خودرو های شاسی بلند هستند.

مسابقات ویژه ی آفرود در تمامی شهر های ایران تقریبا برگزار شده و استاندارد های آن نیز خوشبختانه در سطح استاندارد های جهانی و بین المللی می باشد، و توانمندی رانندگان آفرود و ماشین هایشان نیز چیزی کم از مسابقات و رقابت های بین المللی ندارد.

سرپرستی و برگزاری مسابقات آفرود تحت نظارت فدراسیون اتومبیلرانی و فدراسیون گردشگری قرار دارد و از قواعد و ضوابط خاص خودش برخوردار است و به برندگان این مسابقات نیز جوایز ارزشمند و قابل توجهی اهدا می شود.

البته لازم به ذکر است که آفرود نیز همانند بسیاری از رشته های ورزشی مشکلات مخصوص به خودش را دارد. از جمله ی این مشکلات نداشتن پیست های حرفه ای مناسب و تامین بودجه نشدن از طریق نهاد های دولتی است. به همین دلیل تمامی آفرودرها یا همان ( آفرود نوردان ) ، تجهیزات و امکانات مورد نیازشان برای شرکت در مسابقات را، خودشان تامین می کنند، و توسط ارگان یا سازمان خاصی تامین بودجه و ساپورت مالی نمی شوند. اما با تمام این اوصاف آفرودرهای ایرانی با پشتکار و تلاش ها و هزینه ی شخصی خودشان موفق شده اند به عنوان یکی از مدعیان این رشته ورزشی در رقابت های بین المللی آفرود بدرخشند. از جمله آفرودرهای موفق و پر آوازه ی ایرانی که بطور مداوم در رقابت های بین المللی شرکت می کند، آقای “پرویز شه بخش” می باشد، که جز شرکت کنندگان بلوچ ایرانی ست. و در رقابت های جهانی بسیاری از جمله رقابت های آفرود داکار پاریس حضور داشته است.